به خورشید گفتم گرمی اش را به من بدهد تا به تو بدهم.

گفت:دستانش گرمای مرا دارند.

به آسمان گفتم پاکی اش را به من بدهد.گفت:چشمانش پاکی مرا دارند.

 از دشت سبزی زندگیش را خواستم.گفت: زندگی ات سبزتر از اوست.

از دریا بزرگی و آرامشش را خواستم.

گفت: قلبش به اندازه اقیانوس است.

به فکر فرو رفتم من در قبال دستان گرمت چشمان پاکت

سبزی زندگیت بزرگی وآرامش قلبت هیچ ندارم که به تو هدیه کنم

جز:

بگیر نترس می تپد برای تو و من چیزی ندارم جز قلبم...