بزرگترین آرزویم این است که کوچکترین آرزوی .... باشم

هیچ حرف دگری نیست که با تو بزنم

 

تو نمی فهمی اندوه مرا . . .

 

چه بگویم به تو ای رفته ز دست .. 

شدم از مستی چشمان تو مست .

مرگ بر آنکه دلش را به دل سنگ تو بست ...

 

شبی پرسیدمش با بی قراری
             

  به غیر از من کسی را دوست داری
            

  دو چشمش از خجالت بر زمین دوخت
                   

 میان گریه هایش گفت آری
             

   به دل گفتم که یارم مهربان است
               

   که اینگونه سراغ دلربان است
                 

    دلم آوازه دادش ناگهانی
            

   رخش با من دلش با دیگران است
            

    درخت غم در وجودم کرده ریشه
               

    به درگاه خدا نالم همیشه
               

      جوانان قدر یکدیگر بدانید
            

  اجل سنگ است و آدم مثل شیشه

 

خوب حالتو می گیرم دختر بد

» آیینه

مثل آیینه شکستم تو ندیدی

صدای شکستنم رو نشنیدی

یادته بهت میگفتم نمیمونی

دیدی آخرش به حرف من رسیدی

پیچکهای بغچمون خشک شدو پژمورد

خاطرات ما رو توی قصه ها برد

دلی که حتی به حرفای تو خوش بود

دیدی آخرش چه جور تو دست تو مرد

منو دادی به بهانه به یه حرف عاشقانه

چه فروختی منو آسون زیر قیمت هیچ وارزون

آروم آروم بازی بازی زندگیم دادی به بازی

ما که باختیمو تموم شد الهی خودت نبازی

تو نبودی تو ندیدی بقض و هق هق نشنیدی

واسه بودنم تا موندن تو چه بی خیال پریدی

رفتی و زدی شکستی گلدون اقاقیارو

میبینم با بقض بی گل باغ سرد بی بهارو

پشت سرُ نگاه نكن

تا نبيني كه مي شكنم

برو سفر بخير عزيز

يار هميشگيت منم

پشت سرُ نگاه نكن

ديدني نيست گريه من

وقت خداحافظيمون

يه حرف آفتابي بزن

سفر بخير عزيز دل

گردنه ها پر خطرن

ببين كه از هق هق من

شونهء عاشقا تره

براي برگشتن تو بايد كدوم شعرُ سرود

بايد كدوم ترانه رو از كف لحظه ها ربود

سفر بخير عزيز دل

گردنه ها پرخطره

ببين كه از هق هق من

شونهء عاشقا تره......

 

دیروز به یاد تو آن عشق دل انگیز

 بر پیکر خود پیرهن سبز نمودم

در آیینه خیره شدم باز

بند از سر گیسویم آهسته گشودم

عطر آوردم،بر سر سینه فشاندم

چشمانم را ناز کنان سرمه کشاندم

افشان کردم زلفم را بر سر شانه

در کنج لبم خالی آهسته نشاندم

گفتم به خود آنگاه صد افسوس که او نیست

تا مات شود این همه افسردگی وناز

چون پیرهن سبز ببیند به تن من

با خنده بگوید که چه زیبا شده ای باز

او نیست که تا درمردمک چشم سیاهم

تا خیره شود عکس رخ خویش ببیند

این گیسوی افشان به چه کار آیدم امشب

کو پنجه او تا که درآن خانه گزیند

او نیست که بوید.چو در آغوش من افتد

دیوانه صفت،عطر دلاویزتنم را

ای آیینه مٌردم من از این حسرت افسوس

او نیست که در سینه فشارد بدنم را

من به آیینه آیینه گوش به من داشت

گفتم چسان حل کنی مشکل من را

بشکست وفغان کرد که از شرح غم خویش

ای مرد چه بگویم که شکستی دل من را

دخترك ناز

دخترك ناز صدا كن مرا
باز بگو تبصره عشق را
راز نگه دار تو حرف مرا
عاشق زارت شده ام ياد دار

دخترك ناز تو خود آگهي
با تو نباشم غم دل با من است
حرف ندارم سخنم كوته است
ياد تو در ياد من آكنده است

دخترك ناز بيا پيش من
حرف دلت را تو بگو با دلم
گوي تو اسمت! ، نه هراست شود
اسم بگو يار ، خلاصت شود

دخترك ناز غرورم شكست
از همه بي كس شدن دل زه كس
آه نكش ، آه تو درمان نشد!(در مان دردم نشد)
مرهم دردم همه در دست توست

دخترك ناز ، همي مرهمي
خالق هر شوكت و هر رحمتي
فكر نكن بي تو بمانم تكم
مانده در اوج غم و با حسرتم

وصیت عاشق 

چشمانم برای تو .... دیگه نمی خوام جایی رو ببینم ... به جز صورت تو ....

دستانم برای تو .... دستانی که نمی توانند تو را لمس کنند نمی خواهم .....

اشکانم برای تو ... چون نمی خواهم برای دیگری جاری شوند ....

قلبم برای تو .... چون تمام تپش های قلبم برای تو بود وبس ....

جسدم برای خاک ... چون از آن متولد شدم ... وبه آن باز خواهم گشت ...

گفته هایم برای تو .... چون فقط برای تو گفتم ...

عشقم برای تو ... چون دیگر نیستم تا عاشق باشم ....

خاطراتم را خواهم برد ... ودیگر چیزی از این دنیا .... از من نخواهد ماند ....

ودیگر چیزی ندارم که به کسی بسپارم .....

دوستت خواهم داشت ....

واین آخرین بار است که با چشمانی پر از اشک .....

با قلبی پر از آرزوهای بر باد رفته ....

با دستانی لرزان .... با آرزوهایی که همیشه برای تو داشتم .... نفس می کشم .

بدرود ای زندگی ...............

تحمل كن  

تحمل كن عزيز دلشكسته

تحمل كن كنار شمع خاموش

تحمل كن كنار گريه ي من

به ياد دلخوشي هاي فراموش!

جهان كوچك من از تو زيباست

هنوز از عطر لبخند تو سر مست

واسه تكرار اسم ساده ي توست

صدايي از من عاشق اگر هست

 منو نسپار به فصل رفته ي عشق

نذاز كم شم من از آينده ي تو !

به من فرصت بده گم شم دوباره

توي آغوش بخشاينده ي تو

به من فرصت بده بر گردم از من 

به تو برگردم و يار تو باشم !

به من فرصت بده باز از سر نو

دچار تو , گرفتار تو باشم

نذار از رفتنت ويرون شه جانم 

نذار از خود به خاكستر بريزم

كنار من كه وا مي پاشم از هم 

تحمل كن , تحمل كن عزيزم

به من فرصت بده رنگين كمون شم 

از آغوش تو تا معراج پرواز

حديث تازه ي عشق توام من 

به پايانم نبر از نو بياغاز !..

آبي تر از آنيم كه بي رنگ بميريم

 شيشه نبوديم كه با سنگ بميريم

تقصير كسي نيست كه اينگونه غريبيم

شايد كه خدا خواست كه دلتنگ بميريم

کلبه ای خواهم ساخت

 

در خم کوچه ی دل

 

و چراغان خواهم کرد

 

در و دیوار و ستونش را

 

که تو شاید بپسندی ما را

 

من به گل خواهم گفت که به بلبل خبر عشق مرا

 

به تو آرام بگوید

 

و تو از جنس بلوری، خبر از مهر تو داري

 

و من از جنس نيازم، خبر از هيچ ندارم

 

و تو هستي

 

پاسخ اين همه بودن

من به عشقي

 

به حضور تو در آن خانه دل آراسته ام

 

كه تو شايد بپسندي ما را

 

دوست دارم تو را نظاره كنم زير پايت پر از ستاره كنم

گر بپرسند نازنينت كيست دوست دارم به تو اشاره كنم

 دمي با غم بسر بردن جهان يكسر نمي ارزد
به مي بفروش دلق ماكزين بهترنمي ارزد
شكوه تاج سلطاني كه بيم جان درودرج است
كلاهي دلكش است اما بترك سرنمي ارزد
چه آسان مي نموداول غم دريابه بوي سود
غلط كردم كه اين طوفان به صدگوهرنمي ارزد

براي ناله كردن،عاشق شدن،گريه كردن،تو بهترين بهانه اي.

براي دست تكان دادن،فرياد زدن، تو  بهترين بهانه اي.

براي شمع روشن كردن، دعا كردن،نخوابيدن، تو  بهترين بهانه اي.

پس بهانه اي باش براي هر چيز زيبايي كه مي توان تو را بهانه كرد.

                    عاشقانه                                                                   

                                    عارفانه

                                                    بی بهانه

    دوستت دارم

                     باصداقت

                                     بی نهایت

                                                     تا قیامت

به خلوتگاه تنهايت دوباره خواهم امد وخواهم شكست سكوت تنهايت را وتو را به تجلي گاه

 روشنايي مي برم به جايي كه احساس آينه قابل لمس باشد به جايي كه سكوت معناي همه

 حرفهاي ناگفته است به دور دستها به دياري كه ادمها زير سنگيني كوله بار خيانت بي صدا

 نشوند به دياري كه تنپوشي از صفا وهمراه دستاويزي از راستگويي به تن كنند ودر دشت

وسيع صداقت همراه با رقص واژه ها و با ترانه سكوت به دلبري دلهاي عاشق بورند و از آنجا

همگام با هم به ديار تو مي ايم

من لب را در سکوت
و سکوت را در شب
وشب را به خاطربا تو تپیدن

واندیشیدن به تو دوست دارم

من عشق را در امید

و امید را در تو

و تو را در دل

و دل را برای به موقع تپیدن برای تو دوست دارم

من خزان را به خاطر رنگهایش

بهار را به خاطر شکوهش

زندگی را به خاطر امیدهایش

و خودم را به خاطر تو دوست دارم.

وقتي ميخواي بخندي،وقتي ميخواي کسي رو ببوسي وقتي ميخواي تو رويا بري چشمت رو مي