جغد بارون خورده ای تو کوچه فریاد می زنه

زیر دیوار بلندی یک نفر جون میکنه

کی می دونه تو دل تاریکه شب چی می گذره

پای برده های شب حصیر زنجیره غمه

دلم از تاریکی ها خسته شده

همه ی در ها به روم بسته شده

من اسیرسایه های شب شدم

شب اسیر تور سرده اسمون

پا به پای سایه ها باید برم

همه شب به شهرجنون

دلم از تاریکی ها خسته شده

همه ی در ها به روم بسته شده

چراغ ستاره ی من رو به خاموشی می ره

بین مرگ و زندگی اسیر شدم باز دوباره

تاریکی باپنجه های سدش از راه می رسه

توی خاک سرده قلبم بذر کینه می کاره

دلم از تاریکی ها خسته شده

همه ی در ها به روم بسته شده

مرغ شومی پشت دیوار دلم

خودش واین ورو اون ور می زنه

تورگهای خسته ی سرده تنم

ترس مردن داره پر پر می زنه

دلم از تاریکی ها خسته شده

همه ی در ها به روم بسته شده

دلم از تاریکی ها خسته شده

همه ی در ها به روم بسته شده

دلم از تاریکی ها خسته شده

همه ی در ها به روم بسته شده

	خواب هايم را تو خواهي ديد
از امشب   خواب هايم براي تو   از اين پس با چشمهاي باز مي خوابم   از اينجا به بعد  چشمهايم از تا غروب نگاه هاي آشنا مي آيد   و مي رود كه بيايد از طلوع چشمهايي كه نديدم   از اينجا به بعد كه تو چترت را نو مي كني ، من از راههاي پر از چتر رفته بر مي گردم ولي تو آمدنم را خواب نخواهي ديد   از اينجا به هر كجا من بدون ساعت راه مي روم بدون هر روز كه صبح را   از پنجره به عصر مي برد و پاي سكوت ماه به خاطره خيره مي شود .   از اينجا به بعد  دنيا زير قدم هايم تمام مي شود   و تو از دو چشم باز كه رو به آخر دنيا مي خوابد رو به چترهاي رفته ؛   تمام خوابهايم را خواهي ديد

تقديم به همه كساني كه به عشق خود

نرسيده اند))))

نشسته بود روي زمين و داشت يه تيكه هايي رو از روي زمين جمع مي كرد.

 بهش گفتم: كمك نمي خواي؟ گفت:نه.

گفتم: خسته مي شي بذارخوب كمكت كنم ديگه.

گفت: نه خودم جمع مي كنم.

گفتم:حالا تيكه ها چي هست؟بد جوري شكسته معلوم نيست چيه؟

نگاه معني داري كرد و گفت:قلبم. اين تيكه

هاي قلب منه كه شكسته. خودم بايد جمعش كنم

بعدش گفت : مي دوني چيه رفيق؟آدماي اين

دوره زمونه دل داري بلد نيستن.

 وقتي مي خواي يه دل پاك و بي ريا رو به

دستشونبسپري هنوز تو دستشون نگرفته

ميندازنش زمين و مي شكوننش......

ميخوام تيكه ها ش رو بسپرم به دست صاحب

اصليش اون دل داري خوب بلده

داره آخه مي دوني اون خودش گفته كه

قلبهاي شكسته رو خيلي دوست

ميخوام بدم بهش بلكه اين قلب شكسته خوب شه.

تيكه هاي شكسته ي قلبش رو جمع كرد و يواش يواش ازم دور شد.

و من توي اين

 فكر كه چرا ما آدما دل داري بلد نيستيم موندم

دلم مي خواست بهش بگم خوب چرا دلت رو مي سپردي دست هر كسي؟

انگاري فهميد تو دلم چي گفتم. بر گشت و گفت: دلم رو به

دست هر كسي نسپردم اون براي من هر كسي

نبود.

 گفت و اين بار رفت سمت

دريا...................