تو را من دوست ميدارم
ديروز چه شوقی داشتم برای آنچه امروز در دستان من است !!! و اينک لبريز انتظارم برای  فردايی  که نمی‌دانم ...       روزهای تکراری ...  روزهای بی خبری ... روزهای تنهایی و سکوت ... روزهای ...  بهاری !!  تنها فايده ی اين بهار خوابيدن هياهوی سر سام آ ور شب عيد خيابان هاست و تعطيلات کوتاه سيزده روزه اش و بس ! وقتی عقربه ها با هم مسابقه گذاشته اند و شرط بسته اند که نيايی و تو هم نمی آيی چرا مثل يک نوار تکراری بخوانم از زيبايی بهار و گل و پروانه و دشت و شکوفه !؟  وقتی آدم برفی ها بی مرثيه خوان می ميرند و تو باز هم نمی آيی چرا به شور و نو شدن بينديشم !؟  من از دست نيامدن هايت خسته می شوم آخر روزی ...  من از دست تو و اين بهاری که بی تو با من بی حوصله هی  دالی می کند و میرود تا سيصد و اندی روز ديگر دوباره بيايد و مرا حرص بدهد خسته می شوم آخر روزی ... بيست و پنج سال تمام نيامدی ، ديگر اگر بيايی هم نمی شناسمت ، اما بيا ... حتی اگر شده نا شناس ، حتی اگر شده برای چند لحظه ... موج زمان می گذرد و ما را به همراه می برد و هرگز منتظر نمی شود که درخت شادمانی بشر لحظه ای به روی آن ريشه دواند. مائيم که در اين امواج بيکران غوطه وريم و هر لحظه بيم شکستن کشتيمان و غرق شدنمان می رود . موقع به پايان رسيدن اين روزگار ناپايدار هم فرا خواهد رسيد ... بیش از این مرا چشم به راه مگذار ...

کاش..................

سلام کاش بودی پیشم تا برات تمام این حرفای که توی دفترم همین الان   نوشتم برات می خوندم!   می دونی برات نوشتم که اگه خوابت نمی بره میتونی به تنها چیزی که   قبلا به تو آرامش می داد به اون فقط و فقط به اون فکر کنی . به   چی؟می تونی به لالایی های شبانه که زمانی که کوچولو بودی مادرت   تو رو تو آغوش گرفته بود با دستای نرم و مهربونش تو را نوازش  می  کردوقتی در آغوشت می گرفتو می بوسیدتت می تونی اونها رو ب ه  یاد بیاری ودر آرامش کامل بخوابی برات لالایی هاش آشناست به اون  ها فکر کن فکر کن کوچولویی و مادرت کنارته به لالایی و  صدای  قشنگ مادرت فکر کن به اون دستای مهربونش به اون ترنم  صداش با   اون چشمای پر از عاطفه و مهرش به محبت بی انتهایش ، به اون قلب صاف و ساده اش، قلب مهربونش، به اون علاقه ی بی  انتهاش که بهت  داره که هیچ کس نمی تونه تو دنیا این طوری که اون  دوست داره تو  رو دوست داشته باشه حتی ما دوستای قدیمی...       .می تونی به اون همه پاکی و قشنگی مادرت فکر کنی تا بخوابی اون   موقع است که ذهنت از همه چیز خالی می شه و می تونی به ارامش   برسی و بخوابی حالا اروم و ساکت اون چشمای قشنگتو ببند به مادر   مهربونت فکر کن گوش کن صداش داره می یاد حالا می تونی اروم   بخوابی صدایی لالایی شو می شنوی به گوشت آشناست برو و مثل   فرشته کو چولو ها بخواب و خوابای شیرین ببینی ...به خواب ....به   خواب... به خواب ...    کوچولوی قشنگم بخوابدستاتو بزار تو دستم اروم بخواب...

 

منو ببخش

YYYYYYYYYYYY   منو ببخش عزیز من اگه می گم باهام نمون دستای خالیمو ببین آخر قصه رو بخون  ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش با پول اون نخ خریدم  زخم دلم رو بستمش همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم بین من و تو فاصله است  یک در سرد آهنی من که کلیدی ندارم   تو واسه چی در می زنی این در سرد لعنتی  شاید که نخواد وا بشه قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم من واسه تو خیلی کمم

 

ضدحال يعنی وقتی منتظر فيلم مورد علاقت هستی برق بره!

 ضدحال يعنی بعد از کلی مصيبت که بابات برات موبايل ثبت نام کرده

 

همه سيمکارتا بياد جز مال تو!

 ضدحال يعنی روز تولدت bf-ات جلوی دوستات فقط يه شاخه گل

 

بهت بده و تو هم جلو همه سوسک بشی!

خدا آدم را آفريد و از روح خود در او دميد. سپس به همه فرشتگان فرمان داد كه به آدم، اين اشرف مخلوقات سجده كنند. همه سجده كردند به غير از شيطان كه تكبر ورزيد و سجده نكرد و خدا او را كه طغيان و سركشي كرده بود از درگاه خود راند و آتش جهنم را به او نويد داد، اما شيطان در عوض سالها عبادتي كه كرده بود مهلت خواست تا نشان دهد انسان ارزش سجده او و ديگر فرشتگان را ندارد و خداوند بلند مرتبه نيز تا قيامت به او مهلت داد (تا اينجاشو كه همه بلد بوديم و اما ادامه داستان) . .. خدا آدم را در بهشت جاي داد و آدم در آنجا به شادي ميزيست، از غذاهاي بهشتي ميخورد و جست خيز كنان به دنبال پروانه‌ها ميدويد و خدا را بابت نعماتي كه به او بخشيده بود شكر ميكرد. چند صباحي بدين منوال گذشت تا اينكه روزي شيطان به هيبت پيري دانا در آمد و با گرفتن وقت قبلي نزد خدا رفت... مكان: دفتر خدا... زمان: آخر وقت... خدا به پيرمرد كه در اصل همون شيطانه اشاره ميكنه بشينه و در حاليكه خسته به نظر ميرسه با فرياد ميگه: ميكي(منظور ميكائيله) در دفترو ببند ديگه كسيو راه نده. بفرماييد پدر جان امرتون؟ شيطان: پسرم ميدوني تنهايي چقدر سخته؟ خدا (در حاليكه جا خورده): چطور مگه پدر جان؟ شيطان: داشتم از بهشت رد ميشدم، آدمو ديدم كه كز كرده يه گوشه داره سياوش قميشي گوش ميده و اشك ميريزه، رفتم جلو بهش گفتم چي شده فرزندم، كنكور قبول نشدي؟ اين كه غصه نداره امسال نشد ساله ديگه، ميدوني چي جواب داد؟ خدا (با كنجكاوي): نه،چي گفت؟ - گفت كنكور كيلو چنده حاجي، درس سيخي چند! درد من يه چيز ديگس. ازش پرسيدم دردت چيه جوون؟ گفت: ول كن بابا حاجي جون گفتن نداره. گفتم:بگو پسرم شايد تونستم مشكلتو حل كنم. گفت: مشكل منو هيچكس نميتونه حل كنه. گفتم: سرسختي نكن جوون تو مشكلتو بگو من قول ميدم هر كاري از دستم بربياد برات انجام بدم. گفت: بابا نمودي مارو خيلي دوست داري مشكلمو بدوني؟ باشه ميگم، آقا جون مردم از تنهايي، مردم از بي كسي، مونسم شده رودخونه‌ها و درختاي بهشت، راه ميرم با درختا حرف ميزنم، بعضي وقتا حس ميكنم واقعا اسكل. شدم، نميدونم چرا خدا يه همدم، يه يار، يه كسي كه بتونم باهاش دو كلوم حرف بزنمو ازش جواب بشنوم واسه من نمي آفرينه، يعني نميدونه من چقدر تنهام؟ ازش پرسيدم: خوب چرا اينو به خود خدا نميگي؟ گفت: راستش خدا اينقدر در حق من خوبي كرده، اينقدر به من نعمت بخشيده كه من اصلا روم نميشه برم اين حرفا رو بهش بگم. گفتم: مي‌خواي من برم باهاش صحبت كنم؟ با ذوق و شوق گفت: يعني اين كارو واسه من ميكني؟ گفتم آره پسرم، چرا كه نه. گفت: حاجي جون نوكرتم به مولا، اگه اين كارو بكني كه مارو خيلي خجالت ميدي. و من بهش قول دادم كه اين كارو براش بكنم و الانم در خدمت شمام خدا در حاليكه اشك تو چشاش جمع شده سرشو به علامت تاسف تكون ميده و با صداي آروم ميگه: واااي واااي واااي، واي بر من، چه جوري تا حالا به اين موضوع فكر نكرده بودم؟ اين پسره اونجا تك و تنها. سنگم باشه ميتركه. بنده خدا يه بارم نيومد پيشم اعتراضي بكنه، شكايتي بكنه، آخه من چه جوري نفهميدم اين بچه داره چه زجري ميكشه؟ ممنون پدر جان، مرسي كه روشنم كردي شيطان (در حاليكه ته دلش داره قاه قاه ميخنده!): پسرم من وظيفمو انجام دادم، انشالله كه تونسته باشم خدمتي در راه خدا بكنم خدا: شما نميدوني چه كمك بزرگي كردي پدر جان، من موندم چه جوري جبران كنم اين لطف شما رو شيطان (در حاليكه با تكيه به عصا از جاش بلند ميشه): اگه ميخواي جبران كني مشكل اين جوونو زودتر حل كن. و به سمت در دفتر ميره خدا: چشم، حتما، حالا كجا؟ بمونين بگم چايي بيارن. - نه ممنون، جايي كار دارم بايد برم - اي بابا بد شد كه - خدانگهدار پسرم - به سلامت پدر جان. و بعد خدا پشت ميزش نشست و رفت تو فكر....... چند روز بعد خدا كاريو كرد كه به گفته خودش بزرگترين اشتباهه زندگيش بود. وخدا حوا را آفريد و به بهشت فرستاد تا همدمي باشد براي آدم و به آن دو هشدار داد كه مواظب باشند هيچگاه سي‌دي غير مجاز نگاه نكنند و گرنه از بهشت رانده ميشوند (اما نگفت سي دي غير مجاز چيه! اون دو تام چون نميدونستن چيه! گفتن باشه! (حالا بعضي ها ممكنه بگن شعر نگو، تو قرآن نوشته خدا به آدم حوا گفت از ميوه ممنوعه نخورن؛ جواب اينه كه قرآن زماني نازل شد كه هنوز سي دي بوجود نيومده بود و خدا هم براي اين كه مردم اون زمون منظورشو بفهمن، مجبور بود بگه ميوه ممنوعه). و بدين ترتيب خدا به شيطان در راه اجراي نقشه شوم خود كمك بزرگي كرد مكان: بهشت... زمان:يكي دو ماه بعد... حوا داره لخت مادرزاد لب رودخونه قدم ميزنه كه ناگهان شيطان رجيم در هيبت جواني خوش تيپ سر راهش سبز ميشه. شيطان: سلام حوا با تعجب جواب سلامشو جواب ميده شيطان (با نگاه به رودخونه): چه جايه قشنگي، شما هميشه اينجا ميايد؟ حوا (در حاليكه چشش بدجوري شيطانو گرفته و ميخواد بهش راه بده با ملايمت): بله، اكثر اوقات. - چطور من تا حالا شمارو نديدم؟ - منم شمارو نديدم شيطان تخته سنگي رو نشون ميده: موافقي بريم اونجا بشيينيم يخورده حرف بزنيم؟ بيشتر با هم اشنا بشيم؟ - چرا اونجا؟ - آخه فضاش رمانتيك تره! - باشه بريم و شيطان و حوا رفتن روي تخته سنگ نشستن شيطان: من كاوه هستم، دانشجوي ساله آخر معماري خواجه نصير. شمام دانشجوييد؟ - بله منم مامايي ميخونم! شيطان زير لب: اين مارو گول نزنه خوبه حوا: چيزي گفتي؟ - نه.يعني گفتم خيلي خوشبختم از آشناييتون. - منم همينطور. و خلاصه بعد از كلي حرف مفت زدن شيطان شماره موبايلشو ميده به حوا و اين سر آغازي ميشه براي بوجود اومدن يه دوستي عميق بين حوا و شيطان....حوا روزي چهار پنج بار به شيطان زنگ ميزنه و شماره خونشو ميده به شيطان و ديگه كم كم با هم صميمي ميشن و روشون به هم باز ميشه. تا اينكه يه روز داشتن تلفني حرف ميزدن و ميخنديدن كه شيطان يه سوالي از حوا ميپرسه ميگه:حوا حوا:جون دلم در اينجا مكالمه به علت داشتن نكته اخلاقى سانسور مىشه و اما ادامه ماجرا احوا:- لوس نكن خودتو بگو ديگه شيطان - آخه گفتني نيست بايد ببيني - خوب نشونم بده - باشه يه سي‌دي برات ميارم ببيني هه...هه...هه بعد حوا گفت - غير مجاز كه نيست؟آخه خدا گفته اگه سي دي غير مجاز نگاه كنم از بهشت رانده ميشم - نه خيالت راحت باشه،مجازه مجازه!!(ميره که ديريم دارام و فرداي آن روز شيطان با در دست داشتن يك سي دي به خانه حوا كه بي صبرانه منتظر بود رفت، سي دي را در وي سي دي گذاشت و دكمه پلي را زد. در حين تماشاي فيلم حوا احساس عجيبي داشت و نميداست چرا يه جوري ميشه و شيطان خوشحال بود چرا كه داشت به اهداف شومش ميرسيد. بعد از اتمام فيلم حوا گفت: آخ جون من ميخوام و به سمت شيطان هجوم برد ولي او ناگهان ناپديد شد...حوا كه به شدت حالى به حولي شده بود اصلا تعجب نكرد كه چرا كاوه بيكباره ناپديد شده و بعد از اين كه چند بار شماره موبايلشو گرفت و ديد خاموشه گفت:كون لقش و شماره آدم را گرفت آدم: بله؟ حوا (با صداي فوق ....): بهت احتياج دارم، بيا خونمون آدم: هان چي شده؟ ولت كرد رفت؟ - ول كن اين حرفا رو اصلا حالم خوب نيست - به من ربطي نداره برو به همون آقا خوشتيپه همون دانشجوئه كه من در مقابلش هيچي نيستم بگو - من معذرت ميخوام، تو رو خدا بس كن، بلند شو بيا خونمون، اشتباه كردم. - حيف كه نميتونم دل كسيو بشكنم. منتظر باش الان ميام و آدم طبق معمول لخت مادرزاد به خونه حوا رفت. هوا در حاليكه يه حوله دورش پيچيده مياد رو كاناپه كنار آدم ميشينه. آدم: اين چيه دورت بستي؟ مد جديده؟ حوا: من تا حالا لخت بودم - لخت يعني چي؟ - يعني اين كه لباس نداشتم - لباس چيه ديگه؟ - اه ولش كن، خيلي از دستم ناراحتي؟ آدم: آره از تو انتظار نداشتم - منو مي بخشي؟ آدم : به شرطي كه قول بدي ديگه هيچ وقت اينكارو با من نكني - باشه قول ميدم و بعد حوا به آدم مي‌چسبه و ميگه: چقدر دوسم داري؟ آدم در حاليكه خودشو جمع و جور ميكنه: اين جلف بازيا چيه؟ برو اونور پختيم از گرما حوا: دوستت دارم جيگرم. و خودشو بيشتر ميچسبونه به آدم و ميگه: بغلم كن آدم خودشو از زير دستاي حوا ميكشه بيرون. بلند ميشه واي ميسه ميگه: چت شده؟اين مسخره بازيا چيه در مياري حالمون بهم خورد. و در اينجا حوا به موردي بر ميخوره كه خيلي به نظرش عجيب مياد توي اون فيلمي كه ديده بود وقتي زنهاي توي فيلم با مردا اينجوري رفتار ميكردن مردا حالي به حالي مي‌شدن ، اين مورد و برخورد آدم از بدو ورودش به خونه حوا، اونو به فكر فرو برد و فهميد كه يه حسي در اون زنها و مردهاي توي فيلم وجود داره كه در آدم وجود نداره و وقتي بيشتر فكر كرد و تيكه هاي پازل رو از هنگامي كه اون پسر خوشتيپ (شيطان) وارد زندگيش شده بود تا حالا رو كنار هم چيد فهمميد كه فريب خورده و فهميد كه اون پسر خوشتيپ كسي نبوده به جز شيطان و اون سي‌دي كه ديده يه سي‌دي غير مجاز بوده و به روشني دريافت كه با اين كارش از بهشت رانده خواهد شد، اولش خواست اينو به آدم بگه اما شهوت و هوس مانع شد تا حوا اين كارو بكنه و تصميم گرفت براي رسيدن به خواسته اش كه همانا چشيدن طعم لذت جنسي بود آدمو قرباني كنه.: - چه كاري؟ - گفتني نيست بايد ببيني. (اينو گفت و دست آدمو رو گرفت برد پايه تلويزيون نشوند و وي سي دي رو روشن كرد). پايان دقيقه پنجم فيلم همان و .... شدن حوا تا دسته همان. خلاصه اين دو به تلافي زمانهاي از دست رفته سه روز و سه شب همديگر را سير... طوري كه آدم بعد ازين مدت مچاله شدو حوا و ارفته. شيطان نيز هم در هنگام تماشاي فيلم توسط آدم و حوا و هم در آن سه روز از پشت پنجره با هندي‌كم از آن دو فيلمبرداري كرد تا نزد خدا لوشان دهد مكان: دفتر خدا. خدا زل زده به تلويزيون و در حاليكه خيلي دوس داره به خودش بقبولونه اون چيزي كه داره ميبينه واقعيت نداره ميگه: اين كه مدرك نشد، نگا اصلا تابلوئه مونتاژه! الان تكنولوژي كلي پيشرفت كرده ، جمع كن ببر آقا شيطان: هر جور دوس داري فكر كن، واسه من فقط اين مهمه كه روي تو رو كم كردم خدا با عصبانيت: ، گنده تر از تو نتونستن روي منو كم كنن. بلند شو برو گم شو بيرون، ديگم طرفاي درگاهه ما پيدات نشه، ناسلامتي ما تو رو رانديم شيطان در حاليكه با خنده بلند شده و داره ميره بيرون: باشه ميرم ولي يادت باشه كه نشون دادم بشر ارزش سجده كردن نداره و خدا در حاليكه شيطان از دفتر رفته بيرون با عصبانيت داد ميزنه: يه فيلم مونتاژي آورده خيال كرده ميتونه منو..... من صد تا مثل تو رو ميبرم لب چشمه تشنه بر ميگردونم صداي قه قهه شيطان از دور شنيده ميشه و خدا با خودش فكر ميكنه حالا نكنه اين فيلمه راستي باشه؟ چه خاكي به سرم بريزم اگه واقعا همچين اتفاقي افتاده باشه، پاك آبرومون جلو اين بچه ميره، بايد ته توي اين قضيه رو در بيارم. و بعد داد ميزنه: جبري(منظور جبرئيله) بپر برو زمين بگو اين دو تا جونور بيان عرش كارشون دارم. و جبرئيل به زمين رفتو پيغام خدا را به آدم و حوا داد و آنها گفتند: باشه تو برو ما ميايم مكان: روي يكي از تختاي بهشت كه از زيرش يه نهر رد شده. آدم: به نظرت خدا چيكارمون داره؟. حوا (در حاليكه ميدونه خدا چيكارشون داره): نمي‌دونم والا! حوا يه لحظه پيش خودش فكر ميكنه از دست خدا كه نميتونيم دربريم، بالاخره گيرمون مياره، پس بهتره خودمون بريم پيشش و يه نقشه‌اي بريزيم كه نفهمه ما سي‌دي غير مجاز ديديم. اين فكرو ميكنه و به آدم ميگه: من ميدونم خدا چيكارمون داره آدم: تو كه گفتي نميدوني - خوب دروغ گفتم آدم با خنده حوا رو وشكون ميگيره و ميگه:خيلي بلا شدي تازگيا حوا با ناز: اوخ نكن دردم اومد آدم : جيگرتو. خوب حالا چيكارمون داره؟ و حوا در حاليكه به شدت از عكس العمل آدم ميترسه با صداي لرزون و من من كردن ميگه: مي‌خواد از بهشت بندازتمون بيرون آخه اون سي‌دي كه نگاه كرديم غير مجاز بوده آدم: من حاضرم بندازتمون تو اسفل‌السافلين ولي پيش هم باشيم كه هي از صبح تا شب جيگرتو بخورم - راس ميگي؟ - ميگم حالا بالاخره تو بهشت باشيم كه بهتر از جاهايي ديگس - بر منكرش لعنت - پس بيا يه نقشه بكشيم كه خدا نفهمه ما سي دي غير مجاز نگاه كرديم - موافقم، بكشيم حوا يخورده فكر ميكنه ببين وقتي خواستيم بريم اونجا لباسامونو در مياريم و خودمونو ميزنيم به نفهمي انگار كه ما اصلا نفهميديم تا حالا لخت بوديم و يه جوري رفتار ميكنيم كه فكر كنه چشمو گوشمون بسته‌ي بستس - باشه موافقم. فقط مواظب باش سوتي نديا - نترس حواسم هست… و فرداي آنروز آدم و حوا به سمت عرش حركت كردند آدم: ببين من جلو ميرم تو پشت سرم حركت كن كه من تحريك نشم حوا: باشه و آدم تا دم در عرش بارها به زمين خورد توضيح واضحات: آدمي كه موقع راه رفتن پشت سرشو نگا كنه اگه نخوره زمين جايه تعجب داره! زينگ زينگ(صداي زنگ در عرش)… بله … آدمم وا كن اِ تويي؟ كونت پارس! بيا تو آدم و بعد از آن حوا وارد حياط عرش شدند. آدم جلو جلو به سمت اتاق خدا حركت ميكنه و ميره تو اتاق، حوا هنوز وسطاي حياط بود كه يهو اضرائيل و اسرافيل كليد ميندازن درو حياط و وا ميكنن ميان تو و چششون ميفته به حوا، دهنشون باز ميمونه. اسرافيل: خدايا شكرت بعد چند صد سال عبادت بالاخره حاجتمو برآورده كردي! اضرائيل: كشف حجاب كردن اينجارو؟ جيگرتو بخورم خانومي! كجا بودي تا حالا؟ حوا: خفه شو بي شعور اضرائيل حوا رو نشون ميده و به اسرافيل ميگه: نگا پدرسگ چه طاقچه اي داره، گلدون بندازي گير ميكنه و حوا به سرعت خودشو به اتاق خدا ميرسونه و ميره تو، كنار آدم مي ايسته مكان: توي اتاق خدا... آدم خطاب به جبرئيل: پس خدا كجاست؟ و خدا در حاليكه داره آب دستشو ميچكونه وارد اتاق ميشه. (خدا با يه لحني كه انگار داره تمسخر ميكنه): به به آدم خان حوا خانوم خوش اومدين آدم: در خدمتيم خدا: خواهش ميكنم خدمت از ماس. (و بدونه مقدمه ميره سر اصل مطلب). يه چيزايي شنيدم آدم در حاليكه سعي ميكنه يه جوري نگاهشو كنترل كنه كه به بدن حوا نيفته ميگه: چي شنيدي خدا جون؟ خدا: شنيدم سي‌دي غير مجاز ديدين و ريختين رو هم حوا: نه خدا جون ما همچين كاري نكرديم، حتما پشت سرمون صفحه گذاشتن خدا: يعني تا حالا سي دي غير مجاز نديدين؟ آدم و حوا: نه به خدا، كور شيم اگه ديده باشيم خدا: اوپس! پس تا حالا سي‌دي غيرمجاز نديدين؟ آدمو حوا كه سرشونو انداختن پايين و سرخ شدن: خدايا ببخشيد فريب خورديم، بار آخرمونه خدا با خشم: حرف نباشه، هوسبازايه سست ايمان! ميفرستمتون جايي كه عرب ني انداخت. آدم(مظلومانه): خدايا ميخواي مارو بندازي جهنم؟ نه مي‌خوام بندازمتون يه جايي كه روزي صدبار حسرت جهنمو بخوريد. آدم و حوا يه نگاهي به هم ميكنن و ميپرسن: يعني كجا؟ - ميفرستمتون زمين آدم كه انگار تازه فهميده تو چه هچلي افتاده و حوس به كلي از سرش پريده با فرياد ميگه: همش تقصير حوا بود، اون گولم زد من كه كاري نداشتم. سي‌دي مال اون بود منم نميدونستم چيه گفت بيا نگا كنيم، اصلا من داشتم زندگيمو مي‌كردم واسه چي اينو (اشاره به حوا) آفريدي؟ حوا (با بغض): خيلي نامردي خدا(خطاب به آدم): مگه خودت نميخواستي يه همدم داشته باشي، مگه نميگفتي خدا چرا به فكر تنهايي من نيست؟ آدم: من به گور بابام خنديدم كه همدم خواسته باشم و در اينجا خدا به فكر فرو ميره و مي‌فهمه كه چه كلاهي سرش رفته و ميفهمه كه اون پير دانايي كه اومده بود دفترش شيطان بوده كه يه مشت دروغ تحويلش داده، اما خودشو از تك و تا نميندازه و ميگه: خوب اصلا تو نخواسته باشي، من كه صلاح تو رو بهتر ميدونم! خودم صلاح ديدم كه يه همدم برات بيافرينم! و به جبرئيل ميگه ميري اضرائيلو صدا ميكني با هم ميايد اين دوتا رو اول ميبريد عقدشون مي‌كنيد بعدم ميبريد ميندازيدشون وسط زمين جبرئيل ميره اضرائيلو صدا ميكنه و با هم ميان تا دست و پاي آدمو حوا رو بگيرن و ببرنشون. و آدم و حوا شروع ميكنن به دست و پاي خدا افتادن و التماس كردن: خدايا غلط كرديم. تو رو خدا. گه خورديم. بزار پاتو ببوسم. به خدا نمي‌دونستيم. دفعه اولمونه. جون بچت. ديگه نگا نمي‌كنيم. ولي جبرئيلو اضرائيل با اشاره خدا اونارو از روي دستو پاش ميكشن و بلند ميكنن حوا(با گريه): به من دست نزن كثــــافت بيشعــــور آدم (كه گردنشو از لايه دستاي اضرائيل به زور در آورده بيرون و از عصبانيت سرخ شده با فرياد): اصلا خوب كرديم ديديم بازم ميبينيم، فقط بلده به كمر به پايين گير بده! اصلا تو كه ميخواستي انقدر گير بدي واسه چي آفريدي؟ خدا (با عصبانيت): زر نزن آدم شده واسه من - هر غلطي دوس داري بكن. خدا ميره جلو يدونه با پشت دست ميخوابونه تو گوش آدم و بعد اضرائيل شروع ميكنه گردنه آدمو فشار دادن. حوا (در حالي كه داره زار ميزنه و همه صورتش خيسه اشك شده): ولش كـــنيد. چيكارش داري. خفش كردي.. آه..اي خدااااا. و جبرئيل موهاي حوا رو ميكشه خدا: سوسول كثافت؛ بچه ها يه راست مي‌بريد مي‌ندازيدشون تو ايران كه ديگه واسه ما پر رو بازي در نيارن اضرائيل و جبرئيل در حاليكه دارن آدمو حوا رو روي زمين ميكشن ميگن: چشم خدا جون.... و بدين ترتيب آدم و حوا از بهشت رانده و به زمين منتقل شدند

 

     

 

پسرک نشسته بود کنار پنجره
بارون ميومد
قطره ها با شتاب خودشون رو به زمين مي رسوندند
پسرک هيچ وقت نفهميد چرا قطره ها اينقدر عجله دارند
شايد قطره هام دلشون براي دريا تنگ شده بود
مي خواستن زودتر برسند
پسرک هم دلش تنگ شده بود
با خودش فکر کرد که قطره ها بالاخره به دريا مي رسند...
راستي آخرين باري که دريا رو ديده بود و تو چشماي آبيش غرق شده بود کي بود؟  
دلش گرفته بود..
راستي آخرين باري که براش نوشته بود کي بود؟
يه نگاهي به دفترش و نامه هاش کرد
نامه هايي که هيچ وقت براي دريا نفرستاد...
دلش گرفته بود
و حالا دوباره مي خواست بنويسه...
شايد يه ...

 

     

 

 اگه دبير رياضی بودم ثابت ميکردم که چگونه شوق نگاهت از مرکز قلبم ميگزرد.......اگر دبير شيمی بودم نامه تو را در قلبم پخش ميکردم تا محلول با محبت شود....... اگر دبير دينی بودم ميدانستم که بعد از خدا تو را ميپرستم ......اگر دبير جغرافی بودم ميدانستم که خوش آب و  هوا ترين منطقها اغوشه گرمه توست......و اگر دبير زبان بودم با زبان بی زبانی ميگفتم.    love you..     

 

 

آمدی ، چه زیبا ! گفتم دوستت دارم ، چه صادقانه ! پذیرفتی ، چه فریبنده ! آغوشم برایت باز شد ، چه ابلهانه ! با تو خوش بودم ، چه کودکانه ! همه چیزم شدی ، چه زود ! به خاطر یک کلمه مرا ترک کردی ، چه ناجوانمردانه ! نیازمندت شدم ، چه حقیرانه ! واژه غریب خداحافظ به میان آمد ، چه بی رحمانه ! و من سوختم ، چه عاشقانه

 اما روح من يه درياست پره از موج تلاطم ساحلش تويی و موجاش خنجرهای حرف مردم آه كه چه لذتی داره ناز چشماتو كشيدن رفتن يه راه دشوار واسه هرگز نرسيدن من كه آسمون نبودم اما عشق تو يه ماهه سرزنش نكن دلم رو بخدا اون بيگناهه توكه چشمای قشنگت خونه صدتا ستاره ست تو كه لبخند طلاييت واسه من عمر دوبارست بيا و مثل گذشته مثل من با من يكی شو من بدون تو ميميرم بيا و با من يكی شو

                           

 

 

 

اگر عشق این است ، به عاشق نبودنم افتخار      می کنم!!!!   

 

شنیده بودم که عشق با شعف همراه است اما ، از شنیدن اینکه فرهادها از عشق شیرین ها خود را می کشتند و مجنون ها بخاطر عشق لیلی ها از کار و زندگی می افتادند هیچ گاه به شعف نمی رسیدم و در هیچ یک از این ها عشق الهی را نمی دیدم. هرچند که اطرافیانم همواره ، خواهانِ عشق بودند اما همیشه با افتخار می گفتم :" اگر این اسارت ،عشق است ، من هیچ

گاه خواهانِ عشق نیستم."                              

عشق در نگاهِ آنها اینگونه بود ، که معشوق را همچون قناری در قفسی حبس می کردند تا بتوانند از وجودِ او در نزدیکی ِ خود لذت ببرند. شنیدم که عاشقی به معشوقش می گفت :"عزیزم تو مالِ منی!!!!!!!".

چندین سال برایم اینگونه گذشت. در این مدت از اطرافیانم می پرسیدم عشق چیست؟ در اکثر پاسخ ها عشق همان اسارتی بود که من از آن می گریختم. تا این که توانستم با عارفی صحبت کنم و با یک برداشت ذهنیِ عالی که قدرت ِ توان بخش عشق را بیان می کرد آشنا شوم.

از او پرسیدم: عشق چیست؟

گفت :  عشق نیرویی است که اگر بخواهی  در وجودِ تو غرق می شود . نیاز به جاری شدن دارد تا تو آن را حس کنی پس تو معشوقی بر می گزینی تا با جاری کردنِ عشقِ درونی ات به او به شعف برسی.

پرسیدم : چرا خیلی ها ، با عشق اسارت می سازند؟

گفت : عاشق گل هیچ گاه بخاطر ِ علاقه زیادش به گل آن را از بوته جدا

نمی کند تا در لیوانِ آبی آن را در کنج خانه حبس کند . عاشق حقیقیِ گل آن را در بوته باقی می گذارد تا از رشدِ گل به شعف درآید.

گفتم : اینگونه خیلی سخت است و خیلی از انسانها نمی توانند دوری از

معشوق را تحمل کنند!                        

 

 

اوگفت : عاشقانِ گل همه گل پرورند    زحمتِ گل پروری برخود خرند

اگر عشق مادرت به تو باعث می شود که همواره او تو را در خانه حبس

می کرد تا نکند که از دست بروی تو هیچ گاه رشد نمی کردی.هرچند که برای خودِ او رنجی بزرگ بود .

او به من گفت : *" من شوقِ عشق را به تو خواهم آموخت . اعمالِ ما به ما وابسته اند همچون درخشندگی به فسفر . درست است که اعمالِ ما، ما را

 می سوزانند ولی تابندگی ما از همین است و اگر روح ما ارزش چیزی را

داشته دلیل به آن است که سخت تر از دیگران سوخته است."*

سنگ سیاه زمانی به مجسمه ای زیبا مبدل می شود که ضرباتِ چکش ِ مجسمه ساز را تحمل کند . و این گونه است که تو لایق عشق الهی خواهی شد .

گفتم: هرچند که پذیرش این نوع عشق سخت است، بااین حال من با تمامِ وجود آن را می پذیرم .                                  

و او گفت: * "برایِ من شنیدنِ این که شن ساحل نرم است کافی نیست

می خواهم پاهای برهنه ام این نرمی را حس کند . معرفتی که قبل از آن احساس نباشد برای ِ من بیهوده است"*

 و من از این که پروردگار در قالب یک عارف تعریفِ زیبایی از عشق را به من ارزانی داشت بسیار خوشحالم .

در نهایت از تمامی آنها که هستند تا بتوانم عشقم را جاری کنم متشکرم از بچه گربه بازیگوشم گرفته تا تو دوستِ خوبی که این متن را می خوانی.

و یک تشکر مخصوص از پیام آور عشق و دوستی عیسی مسیح که برایِ آوردن این پیام بزرگ به هستی پای نهاد.

                  

 

 

 

  

اي شب از روياي تو رنگين شده

سينه از عطر تو ام سنگين شده

اي به روي چشم من گسترده خويش

شايدم بخشيده از اندوه پيش

همچو باراني كه شويد جسم خاك

هستيم ز آلودگي ها كرده پاك

اي تپش هاي تن سوزان من

آتشي در سايه مژگان من

اي ز گندمزار ها سرشارتر

اي ز زرين شاخه ها پر بارتر

اي در بگشوده بر خورشيدها

در هجوم ظلمت ترديد ها

با تو ام ديگر ز دردي بيم نيست

هست اگر ‚ جز درد خوشبختيم نيست

اي دلتنگ من و اين بار نور ؟

هايهوي زندگي در قعر گور ؟

اي دو چشمانت چمنزاران من

داغ چشمت خورده بر چشمان من

پيش از اينت گر كه در خود داشتم

هر كسي را تو نمي انگاشتم

درد تاريكيست درد خواستن

رفتن و بيهوده خود را كاستن 
 

سرنهادن بر سيه دل سينه ها

سينه آلودن به چرك كينه ها

در نوازش  ‚ نيش ماران يافتن

زهر در لبخند ياران يافتن

زر نهادن در كف طرارها

گمشدن در پهنه بازارها

آه اي با جان من آميخته

اي مرا از گور من انگيخته 

 چون ستاره با دو بال زرنشان

آمده از دوردست آسمان

از تو تنهاييم خاموشي گرفت

 

پيكرم بوي همآغوشي گرفت 
 

جوي خشك سينه ام را آب تو

بستر رگهايم را سيلاب تو

در جهاني اين چنين سرد و سياه

با قدمهايت قدمهايم براه

اي به زير پوستم پنهان شده

همچو خون در پوستم جوشان شده

گيسويم را از نوازش سوخته

گونه هام از هرم خواهش سوخته

آه اي بيگانه با پيراهنم

آشناي سبزه زاران تنم

آه اي روشن طلوع بي غروب

آفتاب سرزمين هاي جنوب

آه آه اي از سحر شاداب تر

از بهاران تازه تر سيراب تر

عشق ديگر نيست اين ‚ اين خيرگيست

چلچراغي در سكوت و تيرگيست

عشق چون در سينه ام بيدار شد 

 از طلب پا تا سرم ايثار شد 
 

اين دگر من نيستم  ‚ من نيستم

حيف از آن عمري كه با من زيستم

اي لبانم بوسه گاه بوسه ات

خيره چشمانم به راه بوسه ات

اي تشنج هاي لذت در تنم

اي خطوط پيكرت پيراهنم

آه مي خواهم كه بشكافم ز هم

شاديم يكدم بيالايد به غم

آه مي خواهم كه برخيزم ز جاي

همچو ابري اشك ريزم هايهاي

اين دل تنگ من و اين دود عود ؟

در شبستان زخمه ها ي چنگ و رود ؟

اين فضاي خالي و پروازها ؟

اين شب خاموش و اين آوازها ؟

اي نگاهت لاي لايي سحر بار

گاهواره كودكان بي قرار

اي نفسهايت نسيم نيمخواب

شسته از من لرزه هاي اضطراب

خفته در لبخند فرداهاي من

رفته تا اعماق دنيا هاي من 
 

اي مرا با شعور شعر آميخته 
 

اين همه آتش به شعرم ريخته 
 

چون تب عشقم چنين افروختي 

 لا جرم شعرم به آتش سوختي

  

 

 

دنیا را دوست دارم به خاطر خوبیهایش

پاییز را دوست دارم به خاطر برگ ریزهایش

دریا را دوست دارم به خاطر پهناوریش

کوه را دوست دارم به خاطر عظمتش

آسمان را دوست دارم به خاطر وسعتش

مادرم را دوست دارم به خاطر فداکاریش

تورا دوست دارم ولی نمی دانم چرا؟؟؟؟؟؟؟